Η θυσία των Σουλιωτών στη Μονή Σέλτσου

Με τη συνθήκη της 12ης Δεκεμβρίου του 1803, το Σούλι παραδόθηκε στον Αλή - Πασά και οι Σουλιώτες άρχισαν να εγκαταλείπουν κυνηγημένοι τον τόπο τους. Μετά από μία εξουθενωτική διαδρομή, μέσα από βουνά και φαράγγια, με αρχηγούς τον Κίτσο και Νότη Μπότσαρη, 1.148 Σουλιώτες τα Χριστούγεννα του 1803, έφτασαν στη Μονή του Σέλτσου, η οποία αποτελούσε φυσικό οχυρό.

Στις 12 Γενάρη του 1804, άρχισε η στενή πολιορκία τους από 8.000 στρατιώτες του Αλή Πασά, όμως οι γενναίοι Σουλιώτες κατάφεραν να τους αποκρούσουν με σοβαρές απώλειες για τον εχθρό. Με λιγοστά τρόφιμα και πολεμοφόδια, που τους προμήθευαν κρυφά, οι κάτοικοι των γύρω περιοχών του Λιάσκοβου και της Βρεστένιτσας, οι Σουλιώτες άντεξαν πολιορκημένοι για 4 μήνες στη Μονή.

Στις 20 Απριλίου, ο Αλή - Πασάς, με σύμμαχο την προδοσία, ετοιμάζει σφοδρή επίθεση εναντίων τους. Η μάχη ήταν άνιση. Οι Τούρκοι αφού εξουδετέρωσαν την αντίσταση στα φυλάκια, μπήκαν στο μοναστήρι.

Άλλοι σφαγιάστηκαν ή αιχμαλωτίστηκαν, ενώ 250 γυναικόπαιδα, προκειμένου να μην πέσουν στα χεριά των εχθρών, έστησαν έναν νέο Ζάλογγο. Εκείνη την ημέρα, οι ιστορικοί αναφέρουν, ότι χάθηκαν 3 γενιές Μποτσαραίων.

Ο Νότης Μπότσαρης αιχμαλωτίστηκε τραυματισμένος, ενώ ο Κίτσος, μαζί με τον 13χρονο Μάρκο και 10 Σουλιώτες, γλίτωσαν από τη σφαγή, κρυμμένοι μέσα σε μία σπηλιά.

Η ηρωική θυσία των αδούλωτων Σουλιωτών και της όμορφης 19χρονης Λένως του Μπότσαρη, τιμήθηκε φέτος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας,Προκππη Παυλόπουλο.