Δικηγόρος,
βουλευτής Άρτας
ΣΥΡΙΖΑ

Βρίσκεστε εδώ: HomeΆρθρα2011Η δίκη των μνημονίων

Η νέα κοινωνία που έρχεται

Read 699 times

Το μεταπολεμικό κοινωνικό κράτος, που ήταν μια μεγάλη κατάκτηση της εργατικής τάξης σε όλη την Ευρώπη, βρίσκεται σήμερα σε πλήρες αδιέξοδο. Με την αγανάκτηση, τη μελαγχολία και την απόγνωση να δίνουν αργά αλλά σταδιακά τη θέση τους στην κινητοποίηση και τον αγώνα, όλα δείχνουν ότι η κοινωνία δεν έχει τελειώσει ακόμα. Ακόμη περισσότερο οι αγώνες και οι αγωνίες για μια δικαιότερη κοινωνία από τους νέους έρχονται ξανά στο προσκήνιο.

Η λαϊκή δυσαρέσκεια για το ελληνικό και το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα και η έλλειψη εμπιστοσύνης στους θεσμούς γιγαντώνονται. Το εγχώριο πολιτικό σύστημα αδυνατεί σήμερα να δώσει λύσεις για τη διέξοδο της χώρας από την κρίση και όλοι σήμερα αισθάνονται την ανεπάρκεια της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας μας και το μεγάλο έλλειμμα εκπροσώπησης στο Κοινοβούλιο.

Προσπάθησαν όλα αυτά τα χρόνια να μας πείσουν ότι οι νόμοι της οικονομίας επιβάλλονται σε μας, ότι δεν μπορούμε να επιδράσουμε στην συγκυρία και ακόμη περισσότερο να απελευθερωθούμε από τις νομοτέλειες της παγκόσμιας οικονομίας. Ακριβώς αυτοί όμως που υπερασπίζονταν αυτή την τελολογία της οικονομίας και της αυτορρύθμισης των αγορών, είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι της κρίσης που βιώνουμε.

Η χρηματοπιστωτική οικονομία διαχωρίστηκε από την πραγματική οικονομία με αποτέλεσμα να διαρραγούν οι δεσμοί της τελευταίας με την κοινωνία και να σκάσει η φούσκα των τραπεζικών και χρηματοοικονομικών προϊόντων.

Μόνο στον σημερινό κερδοσκοπικό καπιταλισμό το χρήμα χρησιμεύει για να παράγεται περισσότερο χρήμα και όχι στη στήριξη της παραγωγής και των αδύνατων του πληθυσμού. Μια αφάνταστη δυσαναλογία μεταξύ εικονικού χρήματος και πραγματικής οικονομίας και συνεπεία αυτού μια πλασματική ευημερία με δανεικά.

Την ίδια ώρα οι ηγεσίες της Ευρώπης, αντί να αυξήσουν τα εθνικά εισοδήματα για να ενισχύσουν την πραγματική οικονομία, διασφαλίζουν πλήρως το επισφαλές χρήμα, ενθαρρύνοντας τις κερδοσκοπικές πρακτικές και τις εχθρικές εξαγορές περιουσιακών στοιχείων των ιδιωτών αλλά και του Δημοσίου.

Έτσι η κρίση που επικρατεί στην παγκόσμια οικονομία στις αρχές του 21ου αιώνα που οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στην ανεξέλεγκτη ανάπτυξη του χρηματιστικού καπιταλισμού, πυροδοτεί μια διαδικασία αλλαγής που απαιτεί, αφενός μεν την υπέρβαση του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού με την επέκταση των δικαιωμάτων πάσης φύσεως, αφετέρου δε την ανατροπή του πολιτικού μονοπωλίου που κατείχαν προνομιούχες κατηγορίες, γεγονός που επιταχύνει τη διατύπωση νέων κοινωνικών αλλά και πολιτισμικών διεκδικήσεων και αλλάζει τη λειτουργία της πολιτικής ζωής.

Το Κίνημα των Αγανακτισμένων σε όλη την Ευρώπη φέρνει νέα δεδομένα στην πολιτική ζωή. Οι πολίτες, αν και αποστασιοποιημένοι από την πολιτική, δεν καταφεύγουν στον ατομικισμό και την εσωστρέφεια.  Αντίθετα διεκδικούν ένα νέο μοντέλο πολιτικής λειτουργίας, δεδομένου ότι το προηγούμενο, πνιγμένο στη διαφθορά, τη διαπλοκή και το πελατειακό σύστημα, δεν είναι πλέον αξιόπιστο αλλά ούτε και αποτελεσματικό.

Για να ανοικοδομηθεί όμως η ισοπεδωμένη κοινωνία ως ένα ζωντανό και ενεργητικό σύνολο χρειάζεται επίγνωση όσων διακυβεύονται  σε αυτή τη διαδικασία. Και το διακύβευμα θα πρέπει να είναι αποδεκτό από όλους, ακόμη κι αν ερμηνεύεται από τους εμπλεκόμενους με διαφορετικούς τρόπους.

Για να καταστήσουμε αδύνατες τις συμπεριφορές και τις ιδέες που προκάλεσαν την κρίση, χρειάζεται ατομική συνείδηση και συλλογική δημόσια δράση μακριά από κομματικές σκοπιμότητες. Για να μην τεθούμε σε κατάσταση πολέμου με τη μορφή αντιδικίας. Γιατί θα τα χάσουμε όλα όσα κερδίζουμε καθημερινά ως συλλογική πράξη και συνείδηση.

Σε ένα ερειπωμένο τοπίο όπου οι πολίτες απεχθάνονται έως και εχθρεύονται πλέον τους θεσμούς, ανακαλύπτουν τις δυνατότητες της συλλογικής δράσης και της ριζοσπαστικής αμφισβήτησης του υφιστάμενου συστήματος.

Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η αλλαγή του πολιτικού συστήματος με νέες πρωτοβουλίες και νέες πρακτικές από νέα πρόσωπα, αφήνοντας οριστικά στο παρελθόν τις διαπλεκόμενες πολιτικές δυναστείες, το πελατειακό – κομματικό κράτος και τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, σε μια Ευρώπη της νεολαίας και των εργαζομένων.

Μια νέα κοινωνία έρχεται στο προσκήνιο και μαζί με αυτή μια αντιφατική και απροσδιόριστη προς το παρόν εποχή, στην οποία σίγουρα δεν χωράει το παρελθόν και σίγουρα οι νέοι θα διεκδικήσουν μοιραία τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

fb 1 twitter 1 blogger  you tube

Κοινοβουλευτικό έργο


Facebook Page

Φωτογραφίες

Επαγγελματική δραστηριότητα

 

tsirkas sima

logo suriza

avgi logo high

logo left

ecoleft

european-left-logo

neolaiasyriza

 

 

mavri vivlos

synthesis2

Free business joomla templates