Δικηγόρος,
βουλευτής Άρτας
ΣΥΡΙΖΑ

Βρίσκεστε εδώ: HomeΆρθρα2009Μας ταιριάζει και μας αξίζει ένα καινούργιο αύριο

Μήνυμα αισιοδοξίας και προοπτικής

Read 714 times

Το εκλογικό αποτέλεσμα της 4ης Οκτωβρίου συνιστά υπό προϋποθέσεις μια δεύτερη ευκαιρία για τη σύγχρονη ριζοσπαστική αριστερά. Ο ΣΥΡΙΖΑ, αυτό το πρωτόγνωρο και δύσκολο πείραμα ενότητας διαφορετικών ρευμάτων της ελληνικής αριστεράς που πρωταγωνίστησε στην πολιτική ζωή, ιδιαίτερα την τελευταία τριετία,συνεχίζει να είναι υπό δοκιμή.

 

Παρά τους δισταγμούς, την εσωστρέφεια, ακόμα και τις αυτοκτονικές τάσεις που επέδειξε το τελευταίο διάστημα, κανείς δεν αμφισβητεί ότι συνέβαλε τα μέγιστα στην αποδόμηση της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας, μετακίνησε το ΠΑΣΟΚ που μέχρι πριν από κάποιους μήνες παρακολουθούσε από θέση παρατηρητή την εξέλιξη μιας πρωτοφανούς οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, ενώ έθεσε μια κοινωνική ατζέντα που περιλάμβανε τα αιτήματα μιας κοινωνίας που η αγορά της κλέβει την τελευταία δεκαπενταετία σε καθημερινή βάση αυτονόητα δικαιώματα.

Γιατί άντεξε ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να σταθεί στα πόδια του γιατί διατύπωσε με μεγαλύτερη σαφήνεια από κάθε άλλη φορά συγκεκριμένη κοινωνική ατζέντα, προκαλώντας έτσι το πείσμα των 315.000 αριστερών που του έδωσαν, άλλοι με ενθουσιασμό, άλλοι όμως με θυμό ή και οργή για τα όσα αυτοκαταστροφικά διαδραματίστηκαν το τελευταίο εξάμηνο, την ψήφο τους.

Άντεξε γιατί κατάφερε την ύστατη ώρα να αποκτήσει και πάλι στρατηγική, σχέδιο, να ανοίξει θέματα και να καθορίσει σε ένα μέρος ακόμα και την προεκλογική ατζέντα.

Σε αυτούς τους άξονες, και πιο συγκεκριμένα στο ξεχασμένο πρόγραμμα (ψηφισμένο από το 83% τον Φεβρουάριο του '09) για την κρίση, την οικονομία, τις ανάγκες της κοινωνίας και ιδιαίτερα των νέων ανθρώπων, που έμενε πεισματικά στο συρτάρι μέχρι πρότινος, ο ΣΥΡΙΖΑ ξαναβρήκε ταυτότητα τις τελευταίες ημέρες, ξανάγινε κρουστικός, έδωσε την ευκαιρία στον Αλ. Τσίπρα να πατήσει γερά.

Την επόμενη μέρα και μετά τα όσα προηγήθηκαν, ο ΣΥΡΙΖΑ χρειάζεται να εμβαθύνει ακόμα περισσότερο στη διαμόρφωση θέσεων για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης, διευρύνοντας το πλαίσιο των κοινωνικών αιτημάτων και δικαιωμάτων, υποδεικνύοντας λύσεις που θα τις παλεύει με συνέπεια μέσα και έξω από τη Βουλή.

Αυτό που θα πρέπει άμεσα να αρχίσει να ψάχνει ως εξαιρετικά επείγον δεν είναι άλλο από τη διαμόρφωση μιας στρατηγικής πολιτικών συμμαχιών. Οι κοινωνικές συμμαχίες που διαμόρφωσε τα τελευταία χρόνια διευρυνόμενες ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα, όπου αναμένεται να οξυνθεί η οικονομική κρίση, ενδεχομένως και τα αντιλαϊκά μέτρα, θα πρέπει να λάβουν και συγκεκριμένο πολιτικό στίγμα.

Ας προσέξουμε λίγο περισσότερο τις μετρήσεις που δείχνουν ότι ο 1 στους 4 ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ δηλώνει σήμερα αριστερός, όπως και ότι ένα σημαντικό τμήμα των ψηφοφόρων του ΚΚΕ σύμφωνα με όλες τις έρευνες μετακινείται σήμερα ευκολότερα προς το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η διαμόρφωση πολιτικής συμμαχιών, θέμα που έχει ταλαιπωρήσει στο παρελθόν τον χώρο της αριστεράς, δεν μπορεί να γίνεται ευκαιριακά και ανάλογα με τις συγκυρίες ούτε να αντιμετωπίζεται αμυντικά οδηγώντας σε περιχαράκωση και εσωστρέφεια. Μόνο με αυτές τις προϋποθέσεις ο ΣΥΡΙΖΑ θα κατορθώσει να ξεπεράσει αγκυλώσεις και φυγόκεντρες τάσεις που τον ταλανίζουν κατά περιόδους και τον καθηλώνουν αφαιρώντας του τη δυνατότητα να αναδειχθεί και να πρωταγωνιστήσει ως πραγματική δύναμη ανατροπής και αλλαγής στην ελληνική κοινωνία.

Πολλά μηνύματα πηγάζουν από τις πρόσφατες εκλογές για την πολιτική μας ζωή και τον δικό μας χώρο, τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Κάναμε έναν προεκλογικό αγώνα δύσκολο, που όταν τον ξεκινούσαμε πολλοί μας είχαν «ξεγραμμένους». Η επομένη των εκλογών είναι για μας μια πιο αισιόδοξη μέρα, που φέρνει μαζί της τα ακόλουθα «μπορούμε» και «πρέπει»:

Μπορούμε και πρέπει να στηριζόμαστε στον κόσμο της αριστεράς, που “δεν βολεύεται με λιγότερο ουρανό”. Αυτόν τον κόσμο εξέφρασε ο Αλέξης Τσίπρας στο ντιμπέιτ - σημείο καμπής του προεκλογικού αγώνα - και τα πήγε περίφημα. Σ' αυτόν οφείλουμε να προσφεύγουμε πιο συχνά και να ρωτάμε τη γνώμη του, με δημοψηφίσματα ή με όποιες άλλες συμμετοχικές διαδικασίες.

Μπορούμε να προχωρήσουμε ως μια αριστερά όχι μόνο των κοινωνικών, οικολογικών και φιλειρηνικών αντιστάσεων, αλλά και των εναλλακτικών προτάσεων. Ως τέτοια αριστερά, ριζοσπαστική και ανανεωτική, δώσαμε την εκλογική μάχη παρουσιάζοντας προτάσεις για όλα τα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, καθώς και για την εξωτερική πολιτική.

Μπορούμε να είμαστε δύναμη ενότητας της αριστεράς στην Ελλάδα, αλλά και στην Ευρώπη, κάτι που ήρθε να επιβεβαιώσει η πολυσήμαντη παρουσία στην κεντρική προεκλογική μας συγκέντρωση του ηγέτη της Γερμανικής Αριστεράς και προέδρου του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς σ. Λόταρ Μπίσκι.

Μπορούμε να βρίσκουμε τον δρόμο της ενότητας μέσα στη διαφορετικότητα, αναγνωρίζοντας τα λάθη μας και υπερβαίνοντας προβλήματα στη βάση αρχών και κοινών στόχων. Κάτοχοι της απόλυτης αλήθειας και του αλάθητου δεν υπάρχουν σε μια αριστερά πολυφωνική, που πρέπει να προχωρεί συνθέτοντας απόψεις, κουλτούρες και εμπειρίες.

Μπορούμε να εμπιστευτούμε μια γενιά νέων και αξιόλογων στελεχών, που διαθέτει ο χώρος μας όπως φάνηκε και στις εκλογές. Αυτός είναι ο δρόμος προς το μέλλον.

Πρέπει να διεκδικήσουμε μετεκλογικά όσα προτείναμε προεκλογικά, συνδυάζοντας την κοινοβουλευτική παρουσία με την δράση στα κινήματα και ευρύτερα στην κοινωνία. Μόνο έτσι θα είμαστε μια αριστερή ριζοσπαστική προγραμματική, αλλά και αποτελεσματική αντιπολίτευση.

Πρέπει να επιμείνουμε στον στόχο: «αλλάζουμε το τοπίο». Οι συσχετισμοί που κατέγραψαν οι εκλογές κάθε άλλο παρά δεδομένες είναι σε συνθήκες βαθιάς και πολυδιάστατης κρίσης. Στο χέρι μας είναι να υπάρξουν ανακατατάξεις προς τα αριστερά.

Πρέπει να είναι διαρκής η προγραμματική μας δουλειά. Να οργανώσουμε καλύτερα τις μάχες στον χώρο των ιδεών. Να αναπτύξουμε μια «ιντιφάντα» και στο πεδίο των αξιών, αρχίζοντας και από το δικό μας σπίτι.

Πρέπει να αναβαθμιστεί η ευρωπαϊκή διάσταση της πολιτικής και κινηματικής μας δράσης. Για να καταργηθεί το Σύμφωνο Σταθερότητας και να αντικατασταθεί από ένα σύμφωνο για την αειφόρο ανάπτυξη και την πλήρη απασχόληση χρειάζονται όλες οι δυνάμεις της ευρωπαϊκής αριστεράς. Για να αντιμετωπίσουμε τον κύριο Αλμούνια, δεν αρκεί να δίνουμε μάχες στην Αθήνα, πρέπει και στις Βρυξέλλες. Για την αναζήτηση ειρηνικών λύσεων στα προβλήματα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, όπως και για το Κυπριακό, το ευρωπαϊκό πεδίο είναι πιο ευνοϊκό. Για να πολεμήσουμε το ΝΑΤΟ χρειάζεται ένα πανευρωπαϊκό μέτωπο αγώνα από τη Λισσαβώνα ως τη Μόσχα και από το Δουβλίνο ως τη Λευκωσία.

Πρέπει - και είναι δυνατόν - να ανοίξει μια νέα περίοδος για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ, που αφορά και «τα του οίκου μας» και τη δράση μας στην κοινωνία. Τα προβλήματα λειτουργίας και συμπεριφορών, που μας καταταλαιπώρησαν επί μήνες, δεν εξαλείφθηκαν μετεκλογικά και απαιτούν αντιμετώπιση με συλλογικό και δημοκρατικό τρόπο. Ας μην εφησυχάσουμε.

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TechnoratiSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

fb 1 twitter 1 blogger  you tube

Κοινοβουλευτικό έργο


Facebook Page

Φωτογραφίες

Επαγγελματική δραστηριότητα

 

tsirkas sima

logo suriza

avgi logo high

logo left

ecoleft

european-left-logo

neolaiasyriza

 

 

mavri vivlos

synthesis2

Free business joomla templates